menu

Column IC's en tomaten

Consequenties van managementdenken 

Tien jaar terug was ik directeur bij Estafette Academie (inmiddels Odin Academie) en organiseerde ik cursussen voor medewerkers van de groothandel en winkels van Odin. Hier leerde ik aspecten van de nieuwe economie in de praktijk kennen, in de keten van ‘van boer tot bord’. Zo werd bijvoorbeeld met boeren overlegd over teeltplannen, en afspraken gemaakt over de afname van (biologische) producten voor een redelijke prijs die op het moment van levering definitief zou worden afgesproken. Zo hoefden boeren niet te leuren met hun oogst op zoek naar een zo hoog mogelijk prijs, en was Odin verzekerd van een gespreide levering van bijvoorbeeld bloemkolen. De redelijkheid van de prijs was in principe gebaseerd op de beoordeling van wat de boer nodig had, om het volgende jaar weer tot eenzelfde prestatie te kunnen komen. Op een vaste relatie dus, op een kleine vorm van gemeenschapsvorming. Dat vroeg dus om een individuele beoordeling, gesprek van mens tot mens, en een goed zicht op de werkelijkheid waar ieder in stond. In de praktijk van alledag was het echt niet zo dat dit altijd goed lukte, soms werden vanuit de afdeling inkoop ook gewoon bloemkolen scherp ingekocht.

Realiteit en abstractie

Hier leerde ik de reële economie kennen achter alle abstracte berichtgeving in de krant, maar ook achter de producten die ik dagelijks at. Een wereld van boeren die voor mij het land bewerkten, van magazijnmedewerkers die het op de juiste manier en in de juiste koelcel bewaarden (tomaten op een andere temperatuur dan bloemkolen of zuivelproducten) en in de juiste hoeveelheden in rolcontainers voor de vrachtwagens laadden. Na kwaliteitscontrole. Allemaal voor mij!

Aan die aparte magazijnruimte voor tomaten, komkommers, en bijvoorbeeld paprika’s , en die werkelijkheid van de economie van mensenwerk, moest ik laatst denken vanwege het dreigende (en slechts even reële) tekort aan IC-bedden in de ziekenhuizen. Het tekort is ontstaan door een terugbrengen van het aantal IC-bedden de afgelopen jaren om kosten te besparen: economische afwegingen in een gebied dat helemaal niet gaat over economie, maar om zorg en gezondheidsontwikkeling van mensen.

Het is net zoals wanneer er bezuinigd zou zijn op het magazijn voor de tomaten. Met een focus op het reduceren van de kosten, het verminderen van de benodigde ‘loopmeters’ in het magazijn, minder verplaatsingen van tomaten. Hoe minder magazijnruimte, hoe goedkoper de locatie, (hoe hoger de winst). Hoogzomer blijkt ineens dat het weer een dermate grote tomatenoogst heeft opgeleverd, dat de boeren extra veel tomaten aan kunnen leveren. Maar in het magazijn kan het niet worden opgeslagen. Wat doen we met deze tomaten, die de consument anders vanwege dit oogstvoordeel goedkoop had kunnen kopen? Om lekker extra tomatensoep van te maken, zomerse salades mee op te dienen, en zo de zomer mee te vieren? Moeten we ze vernietigen?

Managementdenken

Niemand heeft in deze (fictieve) bezuinigingsoperatie rekening gehouden met de werkelijkheid van de natuur, die soms een grote oogst kan opleveren, en extra voorraadruimte nodig maakt, die anders ‘leeg’ staat (tenzij er op een ander moment natuurlijk extra paprika’s zijn). Niemand heeft bij de bezuiniging rekening gehouden met de noodzaak reservebedden te houden, om pieken in het aantal noodzakelijke opnamen van zieke mensen op te kunnen vangen en ook dan de zorg te bieden die wij willen. Managementdenken, noemt Marjolein Quene dat. Op de voorkant van haar boek staat een grafiek, die duidelijk maakt: hoe meer management, hoe minder leven. Heel letterlijk in dit geval is dit de consequentie van het managementdenken in de gezondheidszorg.

Zorgwekkend vind ik het feit dat ik al een jaar lang nergens lees dat er hard gewerkt wordt om het aantal IC- en gewone ziekenhuisbedden zo gauw mogelijk weer te vergroten.

Tijd om tomaten te gooien naar het managementdenken.

Vierakker, april 2021

Ingrid Busink

© De Grondsteen 2022

Grondsteen nieuws

Coördinator voor de Grondsteen gezocht en gevonden!

Het werk binnen de Grondsteen is in een jaar tijd zo gegroeid, dat we nu graag een coördinator willen betrekken, die meehelpt de organisatie van de Grondsteen op te zetten in de stijl van de Grondsteen: vanuit gemeenschapsvorming, samenwerken vanuit initiatief, met gedragen besluitvorming, en rechtdoende aan de individuele mens. We hebben twee mensen gevonden die coördinerende taken op zich gaan nemen en het penningmeesterschap gaan overnemen, nu onze eerste penningmeester zoals ook was afgesproken bij de start, zijn taken na een jaar gaat overdragen. Binnenkort stellen zij zich voor.

Ontwikkellab Gemeenschapsvorming door deelnemers Grondsteen

We zijn met tien actieve en dragende deelnemers in de Grondsteen begonnen aan ons Ontwikkellab Gemeenschapsvorming! Hier zie je ons in de pauze waar Koen ons uitnodigde materialen te verzamelen en het heden, verleden en toekomst van de Grondsteen daarmee samen in beeld te brengen.

Ubuntuplein: de bewoners kunnen erin! Nu wij nog?

De appartementen van het Ubuntuplein zijn klaar. Bewoners zijn druk in de weer met schilderen en vloeren leggen en gaan binnenkort verhuizen. En wij?

De dragende deelnemers van de Grondsteen hebben een besluitgroep van drie mensen gekozen, die ons gaan meenemen om tot een definitief en gedragen besluit te komen over het gaan huren van een vaste, eigen ruimte op deze locatie. We hebben al in beeld gebracht wat deze eigen locatie voor de Grondsteen kan betekenen en omgekeerd, wat de Grondsteen voor het Ubuntuplein kan betekenen als we ons hier vestigen. Dat belooft veel goeds en een levendige uitwisseling, gebruik van logeerruimtes als we weekendcursussen geven, ruimte voor spreekuren gemeenschapsvorming, ook voor anderen in Zutphen enzovoort.De afbouw van de ruimte (zie de onderste foto voor een beeld van 2/3 deel van de ruimte) gaat een investering vragen waarvoor wij nog onderzoeken of die haalbaar is. Ben je in principe bereid ons te ondersteunen met een leenbedrag? Laat ons dat vast weten, dan kunnen wij dat meenemen in onze afwegingen! Binnenkort hebben we meer zicht op het concrete bedrag dat nodig is en zullen we in ons hele netwerk een oproep kunnen doen.